Η αδιάβροχη πέτρα είναι το προτιμώμενο υλικό για πολλούς σχεδιαστές και ιδιοκτήτες στον κόσμο της διακόσμησης κτιρίων λόγω της χαρακτηριστικής υφής της, του μεγάλου ιδιοσυγκρασιακού χαρακτήρα της και των θεαματικών φυσικών χαρακτηριστικών της. Η πέτρα έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, ως εκ τούτου αυτός είναι ο λόγος. Αν και είναι υπέροχη, η πέτρα έχει ένα θανάσιμο ελάττωμα: φοβάται το νερό. Στην περίπτωση που η πέτρα δεν είναι στεγανοποιημένη, είναι σαν να κρύβει μια ωρολογιακή βόμβα κάτω από το όμορφο παλτό- θα μπορούσε να εμφανιστεί ως ασθένεια ανά πάσα στιγμή και να μειώσει γρήγορα την ελκυστικότητα της πέτρας. Το νερό περιγράφει την πέτρα ως "αόρατο δολοφόνο", καθώς είναι ο πόρος που χρησιμοποιείται συχνότερα αλλά παραμένει ζωτικός στη Γη. Η πέτρα μπορεί να υπερηφανεύεται για έναν ατελείωτο αριθμό ρωγμών και πόρων. Εκ πρώτης όψεως, αυτές οι οπές είναι τόσο μικροσκοπικές όσο και τα "δίχτυα". Σε περίπτωση που πέσουν πάνω σε νερό, γρήγορα θα μολυνθούν. Σε περίπτωση που μόρια νερού περάσουν μέσα από την πέτρα, θα ξεκινήσουν μια ακολουθία περίπλοκων χημικών διεργασιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πέτρα στο σχηματισμό μιας βλάβης και ίσως να οδηγήσουν σε σημαντικές δομικές βλάβες. Το φυσικό περιβάλλον περιλαμβάνει υπόγεια ύδατα, επιφανειακά ύδατα, ατμοσφαιρικό νερό, νερό από τη βρύση, μεταξύ άλλων διαφόρων ειδών νερού. Σαν μια ειρηνική πάλη, αυτά τα κύματα διαγράφουν την πέτρα- αυτός ο πόλεμος προκαλεί την πέτρα να βρίσκεται σε μια συνεχή κατάσταση αγωνίας.
Μία από τις κύριες αιτίες της ασθένειας των πετρών είναι ο "παραμονεύων" που βρίσκεται θαμμένος κάτω από τη γη, τα υπόγεια ύδατα.
Τα υπόγεια ύδατα που περιέχονται στην πολύπλοκη σύνθεση των πετρωμάτων και του εδάφους βρίσκονται στους πόρους τους. Μεταξύ άλλων τύπων ζωής, θα μπορούσε να έχει οργανική ύλη, ορυκτά και μικροοργανισμούς. Αυτά τα στοιχεία θα ξεκινήσουν μια σειρά από παθήσεις κάθε φορά που θα φτάσουν στην πέτρα. Είδαμε στους σταθμούς του μετρό Shenzhen και Changsha την "καταστροφική δύναμη" των υπόγειων υδάτων στην πέτρα. Η υπόγεια πέτρα του σταθμού του μετρό έχει εμφανή σημάδια νερού και κίτρινες περιοχές. Αυτά τα ελαττώματα δεν επηρεάζουν μόνο την εμφάνιση της πέτρας, αλλά μειώνουν και την πιθανή διάρκεια ζωής για την προβλεπόμενη χρήση της. Τα υπόγεια ύδατα συνεχίζουν να εισχωρούν στις ρωγμές και τις σχισμές της πέτρας. Το νερό εξακολουθεί να διαρρέει από την επιφάνεια της πέτρας, ανεξάρτητα από το αν τα κενά είναι κλειστά ή όχι, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια μη ελκυστική κλίμακα. Η περίπλοκη σύνθεση του υπόγειου νερού, το οποίο περιέχει ένα μεγάλο εύρος ορυκτών και ρυπαντών, το καθορίζει. Ενώ οι ακαθαρσίες προκαλούν την υποβάθμιση της επιφάνειας της πέτρας και τον αποχρωματισμό της, οι λευκές κηλίδες νερού προκύπτουν από την κρυστάλλωση αυτών των ορυκτών στο εσωτερικό της πέτρας. Αυτές οι αλλοιώσεις όχι μόνο δυσχεραίνουν τη θεραπεία αλλά και συνεχίζουν να επιδεινώνονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Αν και φαίνεται να είναι καθαρό και καλοήθες, το επιφανειακό νερό -που περιλαμβάνει ποτάμια, λίμνες, βροχή και άλλες μορφές- έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην πέτρα. Καθώς το επιφανειακό νερό κινείται στο περιβάλλον, μεταφέρει πολλά μέταλλα και τοξίνες. Οι ενώσεις αυτές προσκολλώνται στην επιφάνεια της πέτρας και μάλιστα περνούν μέσα από αυτήν, δημιουργώντας παθογόνες αλλοιώσεις. Σε ορισμένα κτίρια που βρίσκονται κοντά σε ποτάμια ή λίμνες, η διείσδυση επιφανειακών υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Τα ορυκτά και οι ακαθαρσίες που βρίσκονται στο επιφανειακό νερό θα έρθουν σε επαφή με την πέτρα υπό συνθήκες διάβρωσης από το νερό της βροχής και πλημμύρες, δίνοντας έτσι στην επιφάνεια της πέτρας μια αποχρωματισμένη και διαβρωμένη εμφάνιση. Τα ορυκτά που περιέχονται στο επιφανειακό νερό θα είναι παρόντα, επομένως ακόμη και σε ξηρές συνθήκες, μια επίστρωση αλάτων θα είναι δύσκολο να αφαιρεθεί από την επιφάνεια της πέτρας.
Το ατμοσφαιρικό νερό ή η υγρασία του αέρα είναι ο "εχθρός" που συνήθως παραβλέπουμε. Η πηγή του ατμοσφαιρικού νερού, αρκετά πλούσιου σε μέταλλα και ενώσεις, είναι η εξάτμιση του νερού από ποτάμια, λίμνες, θάλασσες και άλλα σώματα. Επιπλέον, η καταστροφική επίδραση στην πέτρα είναι ιδιαίτερα έντονη σε μέρη με βιομηχανική ανάπτυξη. Αυτό συμβαίνει επειδή τα μέρη αυτά έχουν υψηλότερη συγκέντρωση ρύπανσης στο ατμοσφαιρικό νερό. Ορισμένες παραθαλάσσιες πόλεις θα διαπιστώσουν ότι το αλάτι στο ατμοσφαιρικό νερό επιταχύνει τη φθορά της πέτρας. Το αλάτι θα κρυσταλλωθεί κατά τη διαδικασία ξήρανσης και θα δημιουργήσει επιφανειακά ρήγματα στην πέτρα. Αυτό θα συμβεί μόλις το αλάτι συμπεριληφθεί στην πέτρα. Αυτά τα ελαττώματα όχι μόνο υποβαθμίζουν την εμφάνιση της πέτρας αλλά και επιδεινώνουν τη διείσδυση νερού, γεγονός που τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο.
Αν και χρησιμοποιούμε αυτή την πηγή νερού πιο συχνά στην καθημερινή μας ζωή, το νερό της βρύσης προσφέρει επίσης μια βλάβη στην πέτρα που πρέπει να αγνοηθεί. Ακόμη και μετά το φιλτράρισμα του νερού από τη βρύση, ένα μεγάλο εύρος μετάλλων και τοξινών παραμένει παρόν σε αυτό. Αυτές οι ενώσεις προκαλούν στην επιφάνεια της πέτρας την ανάπτυξη ενός στρώματος αλάτων, το οποίο θα επηρεάσει τη λάμψη και την ελκυστικότητα της πέτρας. Στον τομέα της εσωτερικής διακόσμησης, η κουζίνα και το μπάνιο είναι οι πιο πιθανές περιοχές για βλάβες της πέτρας. Το νερό που χρησιμοποιείται στην κουζίνα περιλαμβάνει επίσης λάδι, αλάτι, όξινες και αλκαλικές ουσίες. Σε περίπτωση που αυτές οι χημικές ουσίες έρθουν σε επαφή με την πέτρα, θα την αποχρωματίσουν και θα προκαλέσουν σημαντικές επιφανειακές βλάβες. Τα ούρα μπορεί να αναμιχθούν με το νερό στο μπάνιο και να δημιουργήσουν ένα αλκαλικό περιβάλλον που θα επιδεινώσει τη ζημιά στην επιφάνεια της πέτρας.
Παρόλο που υπάρχουν πολλά άλλα είδη βλαβών της πέτρας, τα γεγονότα λευκής άνθισης, τα σημάδια από κηλίδες νερού, οι κίτρινες κηλίδες, η κρυστάλλωση αλατιού και η χημική φθορά αντιπροσωπεύουν τις περισσότερες περιπτώσεις. Το είδος των λιθολογικών αλλοιώσεων που παρατηρούνται συχνότερα είναι αυτά που είναι γνωστά ως φαινόμενα λευκής άνθισης. Οι λευκοί κρύσταλλοι θα σχηματιστούν καθώς τα διαλυμένα ορυκτά έρχονται στην επιφάνεια της πέτρας κατά τη διαδικασία εξάτμισης του νερού στο εσωτερικό της πέτρας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται συχνότερα σε πέτρες με υγρή κατασκευή, ιδίως σε περιπτώσεις που περιλαμβάνουν τσιμεντοκονίαμα, Όταν μια πέτρα απορροφά πολύ νερό, προκύπτουν κηλίδες νερού, όπου το χρώμα της επιφάνειας είναι πιο έντονο και αφήνονται ίχνη που δύσκολα αφαιρούνται. Ιδιαίτερα σε αλεσμένες πέτρες, η συγκεκριμένη βλάβη είναι κάπως συχνή, ιδίως σε περιβάλλοντα με υψηλή υγρασία. Συνήθως, η αλληλεπίδραση ρύπων που περιέχουν σίδηρο στην επιφάνεια της πέτρας με τον αέρα δημιουργεί κίτρινες κηλίδες σκουριάς. Μπορεί κανείς να βρει αυτή τη διαταραχή παρούσα ακόμη και σε περιοχές κοντά σε λίμνες ή ποτάμια. Η εξάτμιση του νερού στο εσωτερικό της πέτρας παράγει κρυστάλλους άλατος- τα άλατα που παραμένουν πίσω κρυσταλλώνονται στην επιφάνεια της πέτρας και παράγουν μια λευκή σκόνη. Αυτή η βλάβη είναι μάλλον συχνή σε παραθαλάσσια σπίτια. Οι όξινες ή αλκαλικές ενώσεις που αλληλεπιδρούν στην επιφάνεια της πέτρας παράγουν χημική διάβρωση που προκαλεί την υποβάθμιση της επιφάνειας και την απώλεια της στιλπνότητάς της. Αυτή η βλάβη είναι παρούσα σε πολλές κουζίνες και μπάνια μεταξύ άλλων.
Το νερό είναι κυρίως υπεύθυνο για τις ασθένειες της πέτρας- έτσι, η στεγανοποίηση θεωρείται η "προστατευτική ασπίδα" της πέτρας. Μέσω της επεξεργασίας στεγανοποίησης, μπορεί κανείς να σταματήσει αποτελεσματικά την πρόσβαση του νερού, μειώνοντας έτσι την πιθανότητα ανάπτυξης τραυματισμών της πέτρας. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για τη στεγανοποίηση- μπορεί κανείς να επιλέξει αδιάβροχα υλικά, να εφαρμόσει τεχνολογία κατασκευής κτιρίων ή να διατηρήσει την ακεραιότητα του αδιάβροχου στρώματος. Η επιλογή υψηλής ποιότητας αδιάβροχων υλικών είναι ο πυλώνας που εγγυάται το επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα στεγανοποίησης. Τα συνήθη υλικά που χρησιμοποιούνται για τη στεγανοποίηση είναι τα πολυμερή, οι επιστρώσεις στεγανοποίησης πολυουρεθάνης, οι μεμβράνες στεγανοποίησης ασφάλτου. Αυτά τα υλικά προσφέρουν καλή στεγανότητα και ανθεκτικότητα, καθώς και μεγάλη ικανότητα να εμποδίζουν αποτελεσματικά τη διείσδυση του νερού. Η κατασκευαστική προσέγγιση της στεγανής τεχνικής δόμησης απαιτεί αυστηρό σεβασμό των σχετικών κριτηρίων, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας της επιφάνειας, της διαδικασίας επίστρωσης και του χρόνου ξήρανσης. Το έδαφος πρέπει να καθαριστεί πλήρως για να εξασφαλιστεί ότι είναι επίπεδο και στεγνό πριν από την έναρξη της κατασκευής. Το αδιάβροχο στρώμα πρέπει να επικαλύπτεται πλήρως σε όλο το κτίριο. Αυτό εγγυάται ότι δεν υπάρχουν σπασίματα στην επίστρωση, σημεία θραύσης ή εμπλοκές. Δεν πρέπει να υπάρχουν σημεία θραύσης, εμπλοκές ή ελλείψεις στην επικάλυψη- το αδιάβροχο στρώμα πρέπει να είναι πλήρως καλυμμένο. Μόλις ολοκληρωθεί το κτίριο, η συντήρηση θα πρέπει να προγραμματιστεί με προκαθορισμένη χρονική περίοδο για να εξασφαλιστεί ότι το στεγανό στρώμα είναι εντελώς στεγνό. Η διείσδυση του νερού δεν μπορεί να σταματήσει επαρκώς μόνο μέσω μιας εντελώς αδιάβροχης επίστρωσης. Ένα καλό σύστημα αποστράγγισης μπορεί να συμβάλει στη μεγάλη μείωση της συγκέντρωσης των πέτρινων βλαβών και να βοηθήσει στον έλεγχο της ποσότητας συλλογής νερού. Ένα τέτοιο πρόβλημα που προκύπτει από το ανεπαρκές σύστημα αποστράγγισης των σταθμών του μετρό είναι το πρόβλημα των λιθολογικών αλλοιώσεων του εδάφους που προκαλείται από τα υπόγεια ύδατα που εισβάλλουν συνεχώς στο έδαφος.
Η πέτρα του σταθμού του μετρό της Σεντζέν φαίνεται αισθητά διαφορετική τώρα λόγω των μεγάλων λεκέδων νερού και των κίτρινων κηλίδων από ό,τι στο παρελθόν. Μετά την έρευνα, ανακαλύφθηκε ότι το κακό σύστημα αποχέτευσης και η διείσδυση υπόγειων υδάτων ευθύνονται κυρίως για αυτές τις ζημιές. Ο σταθμός του μετρό προχώρησε στις ακόλουθες ενέργειες για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα: Επιπλέον, το σύστημα αποστράγγισης άλλαξε για να εξασφαλιστεί ότι τα υπόγεια ύδατα δεν θα εισχωρήσουν στο έδαφος και ότι ένας επαγγελματίας καθάρισε και κάλυψε τις προηγουμένως άρρωστες πέτρες. Υπήρξε πλήρης στεγανοποίηση του εδάφους με τη χρήση υψηλής ποιότητας αδιάβροχων επιχρισμάτων. Η τήρηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών βοήθησε ώστε οι βλάβες των λίθων στο σταθμό του μετρό να είναι λογικά υπό έλεγχο και η εμφάνισή τους να έχει βελτιωθεί πολύ. Το δάπεδο του σαλονιού μιας πολυτελούς κατοικίας παρουσιάζει πολλαπλές κηλίδες νερού και λευκά φυτικά φαινόμενα πάνω στην πέτρα. Μετά από έρευνα, ανακαλύφθηκε ότι ο κύριος λόγος που προέκυψαν αυτά τα προβλήματα ήταν η χρήση τσιμεντοκονιάματος κατά τη διάρκεια της κατασκευής, το οποίο άφηνε το νερό να περνάει μέσα από την πέτρα μέσω των πόρων. Το σπίτι υιοθέτησε τις ακόλουθες ενέργειες για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος στην ημερήσια διάταξη: Για την αφαίρεση της βλάβης της πέτρας χρησιμοποιήθηκε επαγγελματίας αφαίρεσης βλαβών στην πέτρα- εφαρμόστηκε επεξεργασία προστασίας έξι πλευρών στην πέτρα για να αυξηθεί η αδιάβροχη απόδοσή της- ως εκ τούτου, για τη μετέπειτα διακόσμηση, χρησιμοποιήθηκε ξηρή ανάρτηση αντί για υγρή δόμηση και αποφεύχθηκε αυστηρά η υγρή δόμηση. Η τήρηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών εγγυήθηκε ότι η πέτρα θα παρέμενε όμορφη και χρήσιμη, καθώς και ότι θα βοηθούσε στον έλεγχο τυχόν βλαβών της πέτρας στο σπίτι.
Οι πέτρινες βλάβες προκαλούνται από το νερό που φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους και εισέρχεται σε αυτό. Ως εκ τούτου, η πρόληψη των λιθολογικών βλαβών εξαρτάται κυρίως από τη σωστή στεγανοποίηση του εδάφους. Η επιλογή υψηλής ποιότητας στεγανωτικών υλικών, η εφαρμογή αυστηρών πρακτικών δόμησης και η εγκατάσταση ενός τέλειου συστήματος αποστράγγισης μπορούν να μειώσουν σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης των αλλοιώσεων της πέτρας και να συμβάλουν στην αναχαίτιση της διείσδυσης του νερού. Προκειμένου να αποκατασταθεί η ομορφιά των λίθων που έχουν προηγουμένως σχηματίσει αλλοιώσεις και να παραταθεί η διάρκεια ζωής τους, είναι σημαντικό να αναζητήσετε έγκαιρα επαγγελματική θεραπεία. Στο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής διακόσμησης, η εφαρμογή μιας αδιάβροχης επεξεργασίας στην πέτρα βοηθά όχι μόνο στη διατήρηση της φυσικής ομορφιάς της πέτρας αλλά και στην παράταση της συνολικής διάρκειας ζωής του οικοδομήματος. Μόνο μέσω της κατάλληλης συντήρησης και στεγανοποίησης η πέτρα θα μπορέσει να διατηρήσει τη μοναδική της εμφάνιση με την πάροδο του χρόνου και να εξελιχθεί σε ένα διαχρονικό κλασικό αρχιτεκτονικό διακοσμητικό στοιχείο.
Γιατί Do Sτόνοι Need Wστεγανοποίηση νερού;
Η πέτρα ήταν το προτιμώμενο υλικό για πολλούς σχεδιαστές και ιδιοκτήτες στον κόσμο της διακόσμησης κτιρίων λόγω της χαρακτηριστικής υφής της, του μεγάλου ιδιοσυγκρασιακού χαρακτήρα της και των θεαματικών φυσικών χαρακτηριστικών της. Η πέτρα έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, ως εκ τούτου αυτός είναι ο λόγος. Αν και είναι υπέροχη, η πέτρα έχει ένα θανάσιμο ελάττωμα: φοβάται το νερό. Στην περίπτωση που η πέτρα δεν είναι στεγανοποιημένη, είναι σαν να κρύβει μια ωρολογιακή βόμβα κάτω από το όμορφο παλτό- θα μπορούσε να εμφανιστεί ως ασθένεια ανά πάσα στιγμή και να μειώσει γρήγορα την ελκυστικότητα της πέτρας. Το νερό περιγράφει την πέτρα ως "αόρατο δολοφόνο", καθώς είναι ο πόρος που χρησιμοποιείται συχνότερα αλλά παραμένει ζωτικός στη Γη. Η πέτρα μπορεί να υπερηφανεύεται για έναν ατελείωτο αριθμό ρωγμών και πόρων. Εκ πρώτης όψεως, αυτές οι οπές είναι τόσο μικροσκοπικές όσο τα "δίχτυα". Σε περίπτωση που πέσουν πάνω σε νερό, γρήγορα θα μολυνθούν. Σε περίπτωση που μόρια νερού περάσουν μέσα από την πέτρα, θα ξεκινήσουν μια αλληλουχία περίπλοκων χημικών διεργασιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πέτρα στο σχηματισμό μιας βλάβης και ίσως να οδηγήσουν σε σημαντικές δομικές βλάβες. Το φυσικό περιβάλλον περιλαμβάνει υπόγεια ύδατα, επιφανειακά ύδατα, ατμοσφαιρικό νερό, νερό από τη βρύση, μεταξύ άλλων διαφόρων ειδών νερού. Σαν μια ειρηνική πάλη, αυτά τα κύματα διαγράφουν την πέτρα- αυτός ο πόλεμος προκαλεί την πέτρα να βρίσκεται σε μια συνεχή κατάσταση αγωνίας.
Μία από τις κύριες αιτίες της ασθένειας των πετρών είναι ο "παραμονεύων" που βρίσκεται θαμμένος κάτω από τη γη, τα υπόγεια ύδατα.
Τα υπόγεια ύδατα που περιέχονται στην πολύπλοκη σύνθεση των πετρωμάτων και του εδάφους βρίσκονται στους πόρους τους. Μεταξύ άλλων τύπων ζωής, θα μπορούσε να έχει οργανική ύλη, ορυκτά και μικροοργανισμούς. Αυτά τα στοιχεία θα ξεκινήσουν μια σειρά από παθήσεις κάθε φορά που θα φτάσουν στην πέτρα. Είδαμε στους σταθμούς του μετρό Shenzhen και Changsha την "καταστροφική δύναμη" των υπόγειων υδάτων στην πέτρα. Η υπόγεια πέτρα του σταθμού του μετρό έχει εμφανή σημάδια νερού και κίτρινες περιοχές. Αυτά τα ελαττώματα δεν επηρεάζουν μόνο την εμφάνιση της πέτρας, αλλά μειώνουν και την πιθανή διάρκεια ζωής για την προβλεπόμενη χρήση της. Τα υπόγεια ύδατα συνεχίζουν να εισχωρούν στις ρωγμές και τις σχισμές της πέτρας. Το νερό εξακολουθεί να διαρρέει από την επιφάνεια της πέτρας, ανεξάρτητα από το αν τα κενά είναι κλειστά ή όχι, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια μη ελκυστική κλίμακα. Η περίπλοκη σύνθεση του υπόγειου νερού, το οποίο περιέχει ένα μεγάλο εύρος ορυκτών και ρυπαντών, το καθορίζει. Ενώ οι ακαθαρσίες προκαλούν την υποβάθμιση της επιφάνειας της πέτρας και τον αποχρωματισμό της, οι λευκές κηλίδες νερού προκύπτουν από την κρυστάλλωση αυτών των ορυκτών στο εσωτερικό της πέτρας. Αυτές οι αλλοιώσεις όχι μόνο δυσχεραίνουν τη θεραπεία αλλά και συνεχίζουν να επιδεινώνονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Αν και φαίνεται να είναι καθαρό και καλοήθες, το επιφανειακό νερό -που περιλαμβάνει ποτάμια, λίμνες, βροχή και άλλες μορφές- έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην πέτρα. Καθώς το επιφανειακό νερό κινείται στο περιβάλλον, μεταφέρει πολλά μέταλλα και τοξίνες. Οι ενώσεις αυτές προσκολλώνται στην επιφάνεια της πέτρας και μάλιστα περνούν μέσα από αυτήν, δημιουργώντας παθογόνες αλλοιώσεις. Σε ορισμένα κτίρια που βρίσκονται κοντά σε ποτάμια ή λίμνες, η διείσδυση επιφανειακών υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Τα ορυκτά και οι ακαθαρσίες που βρίσκονται στο επιφανειακό νερό θα έρθουν σε επαφή με την πέτρα υπό συνθήκες διάβρωσης από το νερό της βροχής και πλημμύρες, δίνοντας έτσι στην επιφάνεια της πέτρας μια αποχρωματισμένη και διαβρωμένη εμφάνιση. Τα ορυκτά που περιέχονται στο επιφανειακό νερό θα είναι παρόντα, επομένως ακόμη και σε ξηρές συνθήκες, μια επίστρωση αλάτων θα είναι δύσκολο να αφαιρεθεί από την επιφάνεια της πέτρας.
Το ατμοσφαιρικό νερό ή η υγρασία του αέρα είναι ο "εχθρός" που συνήθως παραβλέπουμε. Η πηγή του ατμοσφαιρικού νερού, αρκετά πλούσιου σε μέταλλα και ενώσεις, είναι η εξάτμιση του νερού από ποτάμια, λίμνες, θάλασσες και άλλα σώματα. Επιπλέον, η καταστροφική επίδραση στην πέτρα είναι ιδιαίτερα έντονη σε μέρη με βιομηχανική ανάπτυξη. Αυτό συμβαίνει επειδή τα μέρη αυτά έχουν υψηλότερη συγκέντρωση ρύπανσης στο ατμοσφαιρικό νερό. Ορισμένες παραθαλάσσιες πόλεις θα διαπιστώσουν ότι το αλάτι στο ατμοσφαιρικό νερό επιταχύνει τη φθορά της πέτρας. Το αλάτι θα κρυσταλλωθεί κατά τη διαδικασία ξήρανσης και θα δημιουργήσει επιφανειακά ρήγματα στην πέτρα. Αυτό θα συμβεί μόλις το αλάτι συμπεριληφθεί στην πέτρα. Αυτά τα ελαττώματα όχι μόνο υποβαθμίζουν την εμφάνιση της πέτρας αλλά και επιδεινώνουν τη διείσδυση νερού, γεγονός που τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο.
Αν και χρησιμοποιούμε αυτή την πηγή νερού πιο συχνά στην καθημερινή μας ζωή, το νερό της βρύσης προσφέρει επίσης μια βλάβη στην πέτρα που πρέπει να αγνοηθεί. Ακόμη και μετά το φιλτράρισμα του νερού από τη βρύση, ένα μεγάλο εύρος μετάλλων και τοξινών παραμένει παρόν σε αυτό. Αυτές οι ενώσεις προκαλούν στην επιφάνεια της πέτρας την ανάπτυξη ενός στρώματος αλάτων, το οποίο θα επηρεάσει τη λάμψη και την ελκυστικότητα της πέτρας. Στον τομέα της εσωτερικής διακόσμησης, η κουζίνα και το μπάνιο είναι οι πιο πιθανές περιοχές για βλάβες της πέτρας. Το νερό που χρησιμοποιείται στην κουζίνα περιλαμβάνει επίσης λάδι, αλάτι, όξινες και αλκαλικές ουσίες. Σε περίπτωση που αυτές οι χημικές ουσίες έρθουν σε επαφή με την πέτρα, θα την αποχρωματίσουν και θα προκαλέσουν σημαντικές επιφανειακές βλάβες. Τα ούρα μπορεί να αναμιχθούν με το νερό στο μπάνιο και να δημιουργήσουν ένα αλκαλικό περιβάλλον που θα επιδεινώσει τη ζημιά στην επιφάνεια της πέτρας.
Παρόλο που υπάρχουν πολλά άλλα είδη βλαβών της πέτρας, τα γεγονότα λευκής άνθισης, τα σημάδια από κηλίδες νερού, οι κίτρινες κηλίδες, η κρυστάλλωση αλατιού και η χημική φθορά αντιπροσωπεύουν τις περισσότερες περιπτώσεις. Το είδος των λιθολογικών αλλοιώσεων που παρατηρούνται συχνότερα είναι αυτά που είναι γνωστά ως φαινόμενα λευκής άνθισης. Οι λευκοί κρύσταλλοι θα σχηματιστούν καθώς τα διαλυμένα ορυκτά έρχονται στην επιφάνεια της πέτρας κατά τη διαδικασία εξάτμισης του νερού στο εσωτερικό της πέτρας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται συχνότερα σε πέτρες με υγρή κατασκευή, ιδίως σε περιπτώσεις που περιλαμβάνουν τσιμεντοκονίαμα, Όταν μια πέτρα απορροφά πολύ νερό, προκύπτουν κηλίδες νερού, όπου το χρώμα της επιφάνειας είναι πιο έντονο και αφήνονται ίχνη που δύσκολα αφαιρούνται. Ιδιαίτερα σε αλεσμένες πέτρες, η συγκεκριμένη βλάβη είναι κάπως συχνή, ιδίως σε περιβάλλοντα με υψηλή υγρασία. Συνήθως, η αλληλεπίδραση ρύπων που περιέχουν σίδηρο στην επιφάνεια της πέτρας με τον αέρα δημιουργεί κίτρινες κηλίδες σκουριάς. Μπορεί κανείς να βρει αυτή τη διαταραχή παρούσα ακόμη και σε περιοχές κοντά σε λίμνες ή ποτάμια. Η εξάτμιση του νερού στο εσωτερικό της πέτρας παράγει κρυστάλλους άλατος- τα άλατα που παραμένουν πίσω κρυσταλλώνονται στην επιφάνεια της πέτρας και παράγουν μια λευκή σκόνη. Αυτή η βλάβη είναι μάλλον συχνή σε παραθαλάσσια σπίτια. Οι όξινες ή αλκαλικές ενώσεις που αλληλεπιδρούν στην επιφάνεια της πέτρας παράγουν χημική διάβρωση που προκαλεί την υποβάθμιση της επιφάνειας και την απώλεια της στιλπνότητάς της. Αυτή η βλάβη είναι παρούσα σε πολλές κουζίνες και μπάνια μεταξύ άλλων.
Το νερό είναι κυρίως υπεύθυνο για τις ασθένειες της πέτρας- έτσι, η στεγανοποίηση θεωρείται η "προστατευτική ασπίδα" της πέτρας. Μέσω της επεξεργασίας στεγανοποίησης, μπορεί κανείς να σταματήσει αποτελεσματικά την πρόσβαση του νερού, μειώνοντας έτσι την πιθανότητα ανάπτυξης τραυματισμών της πέτρας. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για τη στεγανοποίηση- μπορεί κανείς να επιλέξει αδιάβροχα υλικά, να εφαρμόσει τεχνολογία κατασκευής κτιρίων ή να διατηρήσει την ακεραιότητα του αδιάβροχου στρώματος. Η επιλογή υψηλής ποιότητας αδιάβροχων υλικών είναι ο πυλώνας που εγγυάται το επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα στεγανοποίησης. Τα συνήθη υλικά που χρησιμοποιούνται για τη στεγανοποίηση είναι τα πολυμερή, οι επιστρώσεις στεγανοποίησης πολυουρεθάνης, οι μεμβράνες στεγανοποίησης ασφάλτου. Αυτά τα υλικά προσφέρουν καλή στεγανότητα και ανθεκτικότητα, καθώς και μεγάλη ικανότητα να εμποδίζουν αποτελεσματικά τη διείσδυση του νερού. Η κατασκευαστική προσέγγιση της στεγανής τεχνικής δόμησης απαιτεί αυστηρό σεβασμό των σχετικών κριτηρίων, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας της επιφάνειας, της διαδικασίας επίστρωσης και του χρόνου ξήρανσης. Το έδαφος πρέπει να καθαριστεί πλήρως για να εξασφαλιστεί ότι είναι επίπεδο και στεγνό πριν από την έναρξη της κατασκευής. Το αδιάβροχο στρώμα πρέπει να επικαλύπτεται πλήρως σε όλο το κτίριο. Αυτό εγγυάται ότι δεν υπάρχουν σπασίματα στην επίστρωση, σημεία θραύσης ή εμπλοκές. Δεν πρέπει να υπάρχουν σημεία θραύσης, εμπλοκές ή ελλείψεις στην επικάλυψη- το αδιάβροχο στρώμα πρέπει να είναι πλήρως καλυμμένο. Μόλις ολοκληρωθεί το κτίριο, η συντήρηση θα πρέπει να προγραμματιστεί με προκαθορισμένη χρονική περίοδο για να εξασφαλιστεί ότι το στεγανό στρώμα είναι εντελώς στεγνό. Η διείσδυση του νερού δεν μπορεί να σταματήσει επαρκώς μόνο μέσω μιας εντελώς αδιάβροχης επίστρωσης. Ένα καλό σύστημα αποστράγγισης μπορεί να συμβάλει στη μεγάλη μείωση της συγκέντρωσης των πέτρινων βλαβών και να βοηθήσει στον έλεγχο της ποσότητας συλλογής νερού. Ένα τέτοιο πρόβλημα που προκύπτει από το ανεπαρκές σύστημα αποστράγγισης των σταθμών του μετρό είναι το πρόβλημα των λιθολογικών αλλοιώσεων του εδάφους που προκαλείται από τα υπόγεια ύδατα που εισβάλλουν συνεχώς στο έδαφος.
Η πέτρα του σταθμού του μετρό της Σεντζέν φαίνεται αισθητά διαφορετική τώρα λόγω των μεγάλων λεκέδων νερού και των κίτρινων κηλίδων από ό,τι στο παρελθόν. Μετά την έρευνα, ανακαλύφθηκε ότι το κακό σύστημα αποχέτευσης και η διείσδυση υπόγειων υδάτων ευθύνονται κυρίως για αυτές τις ζημιές. Ο σταθμός του μετρό προχώρησε στις ακόλουθες ενέργειες για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα: Επιπλέον, το σύστημα αποστράγγισης άλλαξε για να εξασφαλιστεί ότι τα υπόγεια ύδατα δεν θα εισχωρήσουν στο έδαφος και ότι ένας επαγγελματίας καθάρισε και κάλυψε τις προηγουμένως άρρωστες πέτρες. Υπήρξε πλήρης στεγανοποίηση του εδάφους με τη χρήση υψηλής ποιότητας αδιάβροχων επιχρισμάτων. Η τήρηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών βοήθησε ώστε οι βλάβες των λίθων στο σταθμό του μετρό να είναι λογικά υπό έλεγχο και η εμφάνισή τους να έχει βελτιωθεί πολύ. Το δάπεδο του σαλονιού μιας πολυτελούς κατοικίας παρουσιάζει πολλαπλές κηλίδες νερού και λευκά φυτικά φαινόμενα πάνω στην πέτρα. Μετά από έρευνα, ανακαλύφθηκε ότι ο κύριος λόγος που προέκυψαν αυτά τα προβλήματα ήταν η χρήση τσιμεντοκονιάματος κατά τη διάρκεια της κατασκευής, το οποίο άφηνε το νερό να περνάει μέσα από την πέτρα μέσω των πόρων. Το σπίτι υιοθέτησε τις ακόλουθες ενέργειες για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος στην ημερήσια διάταξη: Για την αφαίρεση της βλάβης της πέτρας χρησιμοποιήθηκε επαγγελματίας αφαίρεσης βλαβών στην πέτρα- εφαρμόστηκε επεξεργασία προστασίας έξι πλευρών στην πέτρα για να αυξηθεί η αδιάβροχη απόδοσή της- ως εκ τούτου, για τη μετέπειτα διακόσμηση, χρησιμοποιήθηκε ξηρή ανάρτηση αντί για υγρή δόμηση και αποφεύχθηκε αυστηρά η υγρή δόμηση. Η τήρηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών εγγυήθηκε ότι η πέτρα θα παρέμενε όμορφη και χρήσιμη, καθώς και ότι θα βοηθούσε στον έλεγχο τυχόν βλαβών της πέτρας στο σπίτι.
Οι πέτρινες βλάβες προκαλούνται από το νερό που φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους και εισέρχεται σε αυτό. Ως εκ τούτου, η πρόληψη των λιθολογικών βλαβών εξαρτάται κυρίως από τη σωστή στεγανοποίηση του εδάφους. Η επιλογή υψηλής ποιότητας στεγανωτικών υλικών, η εφαρμογή αυστηρών πρακτικών δόμησης και η εγκατάσταση ενός τέλειου συστήματος αποστράγγισης μπορούν να μειώσουν σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης των αλλοιώσεων της πέτρας και να συμβάλουν στην αναχαίτιση της διείσδυσης του νερού. Προκειμένου να αποκατασταθεί η ομορφιά των λίθων που έχουν προηγουμένως σχηματίσει αλλοιώσεις και να παραταθεί η διάρκεια ζωής τους, είναι σημαντικό να αναζητήσετε έγκαιρα επαγγελματική θεραπεία. Στο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής διακόσμησης, η εφαρμογή μιας αδιάβροχης επεξεργασίας στην πέτρα βοηθά όχι μόνο στη διατήρηση της φυσικής ομορφιάς της πέτρας αλλά και στην παράταση της συνολικής διάρκειας ζωής του οικοδομήματος. Μόνο μέσω της κατάλληλης συντήρησης και στεγανοποίησης η πέτρα θα μπορέσει να διατηρήσει τη μοναδική της εμφάνιση με την πάροδο του χρόνου και να εξελιχθεί σε ένα διαχρονικό κλασικό αρχιτεκτονικό διακοσμητικό στοιχείο.